<பட்டாணி>>

ஒரு காலத்தில், ஒரு இளவரசியை மணக்க விரும்பிய ஒரு இளவரசன் இருந்தான்; ஆனால் அவள் ஒரு உண்மையான இளவரசியாக இருக்க வேண்டும். அப்படி ஒரு இளவரசியைக் கண்டுபிடிப்பதற்காக அவன் உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்தான், ஆனால் அவன் விரும்பியது எங்கும் கிடைக்கவில்லை. போதுமான இளவரசிகள் இருந்தனர், ஆனால் அவர்கள் உண்மையானவர்களா என்பதைக் கண்டறிவது கடினமாக இருந்தது. அவர்களிடம் எப்போதும் ஏதோ ஒன்று இருக்க வேண்டிய விதத்தில் இல்லாமல் இருந்தது. அதனால் அவன் மீண்டும் வீடு திரும்பினான், ஒரு உண்மையான இளவரசி தனக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்று மிகவும் விரும்பியதால் அவன் வருத்தமடைந்தான்.

ஒரு நாள் மாலையில் பயங்கர புயல் ஒன்று ஏற்பட்டது; இடியும் மின்னலும் உண்டாயின, மழையும் பெருமழையாகப் பொழிந்தது. திடீரென்று நகர வாயிலில் தட்டும் சத்தம் கேட்க, முதிய அரசர் அதைத் திறக்கச் சென்றார்.

அங்கே வாயிலுக்கு முன்னால் நின்றுகொண்டிருந்தது ஒரு இளவரசி. ஆனால், அடடா! மழையும் காற்றும் அவளை என்னவொரு கோரமான தோற்றத்தில் ஆக்கியிருந்தன. நீர் அவள் கூந்தலிலிருந்தும் ஆடையிலிருந்தும் வழிந்தோடியது; அது அவள் காலணிகளின் விரல் நுனிகளுக்குள் இறங்கி, குதிகால்கள் வழியாக மீண்டும் வெளியேறியது. அப்படியிருந்தும், அவள் தான் ஒரு உண்மையான இளவரசி என்று கூறினாள்.

"சரி, அது விரைவில் தெரிந்துவிடும்," என்று அந்த வயதான ராணி நினைத்தாள். ஆனால் அவள் ஒன்றும் சொல்லாமல், படுக்கையறைக்குள் சென்று, கட்டிலின் மீதிருந்த படுக்கை விரிப்புகள் அனைத்தையும் எடுத்துவிட்டு, அதன் அடியில் ஒரு பட்டாணி விரித்தாள்; பிறகு அவள் இருபது மெத்தைகளை எடுத்து அந்தப் பட்டாணியின் மீது விரித்து, அதன் மேல் இருபது இறகுப் படுக்கைகளையும் வைத்தாள்.

இதனால் இளவரசி இரவு முழுவதும் படுத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. காலையில் அவளிடம் எப்படித் தூங்கினாய் என்று கேட்கப்பட்டது.

“ஓ, மிகவும் மோசமாக!” என்றாள் அவள். “இரவு முழுவதும் நான் சரியாகக் கண்ணை மூடவே இல்லை. படுக்கையில் என்ன இருந்தது என்று கடவுளுக்குத்தான் தெரியும், ஆனால் நான் ஏதோ கடினமான ஒன்றின் மீது படுத்திருந்ததால், என் உடல் முழுவதும் கறுப்பும் நீலமும் படிந்துவிட்டது. இது பயங்கரமாக இருக்கிறது!”

அவள் ஒரு உண்மையான இளவரசி என்பதை இப்போது அவர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள், ஏனென்றால் அந்த இருபது மெத்தைகள் மற்றும் இருபது இறகுப் போர்வைகள் வழியாகவும் அவள் அந்தப் பட்டாணியை உணர்ந்திருந்தாள்.

ஒரு உண்மையான இளவரசியைத் தவிர வேறு யாராலும் அவ்வளவு உணர்ச்சிவசப்பட முடியாது.

எனவே இளவரசன் அவளைத் தன் மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டான், ஏனெனில் தனக்கு ஒரு உண்மையான இளவரசி கிடைத்திருக்கிறாள் என்பதை அவன் இப்போது அறிந்திருந்தான்; மேலும் அந்தப் பட்டாணி அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டது, அதை யாரும் திருடாத பட்சத்தில் இப்போதும் அங்கே காணலாம்.

ஆம், அது ஒரு உண்மைச் சம்பவம்.